माझ्यातला "मी"

रोज भांडत माझं मन स्वतःच्या बेलगाम भावनांशी, माझ्याच विचारांना मी पाहतो कुरघोडी करून हरताना, आणि अवघड वाटतं माझ्यातला "मी" घडवताना....

 ताण-तणाव ,लोभ ,आळस अन स्वनिर्मित समस्यांनी व्यापलेले हे व्यापलेले आयुष्य घाईघाईने जगताना , जणू बहारदार वसंत फुलण्याआधीच कारपताना , अशक्य वाटतं माझ्यातल्या "मी"ला घडवताना......

 हरणासारख्या मनाला ,स्पर्धाळू बुद्धीला अन स्वार्थी ,जळक्या विचारांना रोज पाहतो मी जिंकताना, हताश होतो पाहून माझ्यातल्या "मी"ला हरताना, आणि अवघड वाटत माझ्यातल्या "मी"ला घडवताना...

 त्रासलोय बघून अहंकाराच्या "मी"ला वाढताना , आणि खऱ्या ,सात्त्विक "मी"ला मारताना , आवडत नाही माणसाला स्वतःशी हरताना, त्याला आवडतं दुसऱ्याशी जिंकताना, म्हणूनच अवघड वाटत माझ्यातल्या "मी"ला घडवताना.......

 तरीही आनंद वाटतो आयुष्य जगताना, कारण स्वतःशीच झगडत , मी सकारात्मकतेने तत्पर आहे ,माझ्यातला "मी" घडवताना ...

                        -कुणाल  विजय ठाकरे .

जिद्दी है यह दिल❤❤

• 

कभी सुने ना किसी की ,थोड़ा सा गुस्सेल हैं ,

लेकिन अपने आपसे करता है बेहद प्यार, 

जीने की अलग ही प्यास है,

हाँ जिद्दी हैं यह दिल पर कुछ खास हैं .

अपनी उम्मीदो पर टिका हुआ, यह थोड़ा आवारा, 

लेकिन हर वक्त नया एहसास है, 

हाँ जिद्दी हैं यह दिल कुछ खास हैं .

जुनून से भरी हर एक धड़कन, सोच पर करती राज है,

हर पल की नयी बात ना इसे किसी से ऐतराज हैं, 

सुकून है कहीं तो कहीं अपनी जज्बातो का नया अंदाज हैं,

बेहतरीन है जिंदगी शायद खुशी का यह आगाज हैं, 

हाँ जिद्दी है दिल तभी तो कुछ खास है .

ना गुरूर इसे किसी चीज का,

ना किसी बातपर यह जजबाती हैं, 

जोश हैं, होश भी हैं, सब अपनी जगह है,

हाँ जिद्दी है यह दिल तभी तो कुछ खास है !

ना खबर इसे आने वाले कल की  ,

दिल मे जीने चाहत हैं हर पल की,

सब देख रहा है,हैरान भी हैं, 

लेकिन फिर भी आजाद मिजाज है!

हर लम्हे मे समा जाने की आस हैं, 

यह अलग होकर भी ,

पता नही कैसे खुद के और सब के पास है!

हाँ जिद्दी हैं दिल तभी तो कुछ खास हैं .😊

             -कुणाल  विजय ठाकरे 

   

ख्वाबो को भी चहकने दो जरा•••••••

    

उम्मीदें  हमारी दिल में हर वक्त उड़ान भरती हैं ,

इनमें हर वक्त नयी महक हैं, यह कहा किसी से डरती है!

ख्वाब यहाँ परिंदे से है,पंखों में इनके सारा जहाँ 

समाया हैं, 

इन्हें फिक्र कहा दुनिया की इनके लिए तो हर पल 

एक जुनून सा हैं !

यह आंखों में हमारी रौशनी सी लाते हैं ,

हमें ताज्जुब हैं, यह आखिर दिल में इतना शोर क्यूँ 

मचाते हैं! 

 

शायद पूरा होने की जल्दी होती हैं इनको,

लेकिन यहाँ  तो कई सारी फिक्र हैं दिलको!

दिल हमारा इन ख्वाबो में ,कुछ ऐसा घुल मिल गया हैं 

निंद हैं उडी उडी सी ,चैन खो गया हैं!

कारवाँ मंजिलो का ख्वाबो की सड़कों पर रफ्तार में चल रहा हैं, 

सोच हमारी इस तरह ठहरी हैं जैसे ख्वाबो की आजादी का  दिल अंदर ही अंदर जश्न मना  रहा हैं .

खयाल भी अब हमें कुछ बड़े बड़े  से आते हैं, 

कर दिखाने का जज्बा  मानो इनकी रग रग में होता हैं .

खुद हैरान हूँ, 

अब सोचता हूँ, क्यूँ बांधे रखू इन ख्वाबो को

इनको तो छूना हैं तेजी से ऊंचे आसमान को .

कहते हैं लोग ख्वाब कहा पूरे होते है?

मेरे खयाल से,

हम इन्हे पूरा होने के लिए कहा देखते हैं?

भाई हम तो इन्हे सुकून से जीना चाहते हैं! 

इसिलिए तो लगता हैं, 

दिलों दिमाग पर छाया कैसा  यह असर हैं 

सपनों ने पूरा होने की न छोड़ी कसर हैं! 

खुश हैं  हर एक रोम रोम और हर एक कतरा-कतरा

ख्वाब ख्वहिशो मे बदले हैं इस तरह की 

जिंदगी भी कह रही है ,

चलो चहकने दो ख्वाबों को जरा.

                   -कुणाल विजय ठाकरे. 

 

 

दुसरं बालपण.......

तरूणपणाचे गेले दिवस ,आलं आत्ता दुसरं बालपण 

डोळ्यांवरचा चष्मा, शरीरावरच्या रूबाबदार सुरकुत्या

जपूया  जरा आपण.

सुरकुतलेल्या शरीरावर नक्षीदार तजेला अजूनही तसाच आहे, 

जीर्ण झालय फक्त शरीर हो,

मन अजूनही तरूण आहे.

काम करून थकलं शरीर, माञ असंख्य आठवणींनी खच्चून भरलेलं आहे,

नजर आहे करडी तशीच ,

फिकुटलेल्या ओठांचं हसू किती छान आहे!

पावलं हळूहळू पडतात हल्ली, 

मनात विचार माञ धावतात अक्षरशः सैरावैरा 

नातवंडांसोबत खेळताना कसा पळून जातो शीण

सारा!

थोडं धावलं तरी कसा  जीव कासावीस होतो

कोणाचं जरासं प्रेम बघून मनाचा कोपरा हळवा होतो. 

रंगीबेरंगी गोळ्या पाहून इंद्रधनुष्य डोळ्यांसमोर तरळते, 

पथ्यपाणी करताना माञ बालपण आठवते!.

हातात असते हल्ली आधारासाठी लांबलचक काठी, 

घोडा घोडा ही खेळतो आम्ही नातवंडांसाठी.

ओझं नसतोच कधी कोणावर, 

आमचा वेगळा घरोबा असतो,

अनुभवांचा खजिना आमच्या ओठांवर नेहमी रेंगाळत 

असतो!.

साध्या सैलसर   कपड्यांमध्येही वाटतं किती आरामशीर,

वेळेच्या बाबतीत  असतो आम्ही नेहमी वक्तशीर.

वेगवेगळ्या छंदांत रमते मन हल्ली ,

निवांत डोळे बंद करून फिरतो गल्लोगल्ली! 

डोक्यावरचे पांढरे केस ,सफेद भुवया, 

सगळ्या म्हातारपणाच्या खुणा वाटतात,

अम्हाला माञ यात दुसरया बालपणाचे पुरावे दिसतात!

म्हातारे दिसलो तरी ,आहोत आम्ही माणसं. ........

प्रेमाची भुकेली,मायेच्या स्पर्शला आसुसलेली,

बाहेरून जीर्ण पण मनाने प्रचंड खंबीर असलेली 

भाबडी गोड माणसं. .................

एकटेपणा नाही वाटंत हो ,

निरागसता असते ना सोबत ,

सगळं कसं अनुभवून ,पाहून ,

आत्ता पुन्हा जगण्याला आव्हान द्यायचं असतं आम्हाला.....

पण आपलीच माणसं रंग दाखवतात, 

ते बघून आमचा बेरंग होतो ना,

तुटतो आम्ही आतून कायमचे ,

जेव्हा आपलीच माणसं आपल्याला स्वीकारत

नाहीत.....

तेव्हाच खरं तर जीव गुदमरतोय की काय असं वाटत

असतं..

पण हा तरीही  'शहाण्या वेड्यासारखं 'सार्थ ठरवायचं असतं  हे अनोखं दुसरं बालपण आम्हाला! ................

                                

                -कुणाल विजय ठाकरे. 

माझ्यातला 'मी'.....

रोज भांडत माझं मन स्वतःच्या बेलगाम भावनांशी, माझ्याच विचारांना मी पाहतो कुरघोडी करून हरताना, आणि अवघड वाटतं माझ्यातला "मी" घडवताना....

 ताण-तणाव ,लोभ ,आळस अन स्वनिर्मित समस्यांनी व्यापलेले हे व्यापलेले आयुष्य घाईघाईने जगताना , जणू बहारदार वसंत फुलण्याआधीच कारपताना , अशक्य वाटतं माझ्यातल्या "मी"ला घडवताना......

 हरणासारख्या मनाला ,स्पर्धाळू बुद्धीला अन स्वार्थी ,जळक्या विचारांना रोज पाहतो मी जिंकताना, हताश होतो पाहून माझ्यातल्या "मी"ला हरताना, आणि अवघड वाटत माझ्यातल्या "मी"ला घडवताना...

 त्रासलोय बघून अहंकाराच्या "मी"ला वाढताना , आणि खऱ्या ,सात्त्विक "मी"ला मारताना , आवडत नाही माणसाला स्वतःशी हरताना, त्याला आवडतं दुसऱ्याशी जिंकताना, म्हणूनच अवघड वाटत माझ्यातल्या "मी"ला घडवताना.......

 तरीही आनंद वाटतो आयुष्य जगताना, कारण स्वतःशीच झगडत , मी सकारात्मकतेने तत्पर आहे ,माझ्यातला "मी" घडवताना ...